Mentorschap

Doel

Het doel van mentorschap is het ondersteunen en begeleiden van wils-onbekwame personen bij niet-materiele zaken. De mentor treedt hierbij op als 'wettelijk vertegenwoordiger' van de betrokkene, bijvoorbeeld bij het nemen van belangrijke medisch beslissingen of het vertegenwoordigen van betrokkene bij overleg in een zorginstelling. Een mentor wordt door de kantonrechter benoemd.
Financiële zaken vallen buiten het werkgebied van de mentor; hiervoor kan een bewindvoerder worden aangesteld. Scheiding van niet-materiele zaken en financiële zaken geeft minder kans op verstrengeling van onverenigbare belangen.

Zowel mentor als bewindvoerder zijn verplicht te handelen of te beslissen in de geest van de niet-wilsbekwame betrokkene. Dit geldt niet voor een curator. Een curator beslist naar eigen inzicht zowel over de niet-materiele als over de financiële zaken van een betrokkene.

 

Mijn ervaringen met mentorschap

De Stichting Mentorschap traint vrijwilligers om te kunnen optreden als mentor voor alleenstaande dementerende bejaarden, voor wie door de kantonrechter een mentorschap is ingesteld. Na mijn pensionering in 2002 heb ik deze training gevolgd. De Stichting Mentorschap koppelt de cursisten aan de cliënten. De aanvragen voor mentoren komen uit verpleeghuizen.

In 2003-2004 was ik mentor voor een 86-jarige vrouw in een verpleeghuis in Rotterdam. Ik heb haar bovendien vertegenwoordigd in de cliëntenraad. De Stichting vroeg mij na een jaar over mijn ervaringen te vertellen op een symposium. Lees dat hier [35]. Je kunt wel stellen dat de leiding van het verpleeghuis met kromme tenen heeft zitten luisteren. Ik werd dan ook kort daarna door hen hierop aangesproken.

In 2005 werkte ik met een 65-jarige, zelfstandig wonende man, die na een herseninfarct halfzijdig verlamd was en een afasie had. Ik fungeerde voor hem als spreekbuis, wanneer het om verzorging ging. Hij overleed aan een recidief herseninfarct.

Mijn derde cliënt, een 78-jarige Parkinsonpatiënt in een verpleeghuis, moest wegens een reorganisatie verhuizen naar een ander verpleeghuis. Dit heeft hem geen goed gedaan. Hij is daar ongeveer een maand na overplaatsing overleden.

Mijn eigen situatie was inmiddels zo veranderd dat ik mij niet meer beschikbaar heb gesteld als mentor. Wel heb ik nog vier jaar genotuleerd voor de cliëntenraad van de Rotterdamse zorginstelling, waar ik in 2003 als mentor was begonnen.


Opgezet: augustus 2005
Bijgewerkt: april 2012; februari 2018, augustus 2019